خورشید تابــان منم

زرد و درخشان منم

تو آســـــــمون ثابتم
پیش همه رابـــــطم



نخستین ســــــیاره ام

عطارد حـــــــــــــاره ام

همسایه ی خورشیدم

تن پرور و رشـــــــــیدم

من داغ داغ داغــــــــم

کسی نیاد سراغــــــم



زهره خانم من هـــستم

با همه دوست دوسـتم

پر نور و تابــــــــــــنده ام

در آسمــــــــــان زنده ام

اندازه ی زمینـــــــــــــــم

کوه و دشت را می بینم

نزدیک خورشیــــــدم من

بی آب و گرمســـیرم من



بعد از زهره زمیــــــنم

هر موجودی می بینم

سفید و آبی هــــستم

زیبا و عالی هـــــستم



دوست زمــــــــین منم من

نزدیـک پروینـــــــــــــــم من

هــوا و آب نـــــــــــــــــدارم

از خودنشــــــــــان میزارم

سطح من از غـــــبار است

سنگ های نرم درآن است

کوه بلـــــــــــــــــــندی دارم

پر از گودال وچاهــــــــــــــم

دور زمیـــــــــــــن می گردم

چهارهفته ای می چرخــــم

از خود نوری نــــــــــــــدارم

نور را از خورشیـــــد میآرم

 

 

/ 0 نظر / 30 بازدید